Á morgun er stóri dagurinn hjá okkur hjónun, en þá fáum við að sjá hana Hong okkar í fyrsta sinn. Spennan er því lík að ég held að ég geti fullyrt að ég hafi aldrei upplifað aðra eins spennu í lífinu enda er maður að upplifa stærstu stundir lífsins þessa daganna. Við erum búin að vera ná bleika skýinu okkar aðeins niður og erum komin niður í 100 fetin frá jörðu. En það er bara gert til að geta farið aftur upp á morgun með myndina af Hong snúllunni okkar með okkur. Þá verður trúlega farið í 50000 feta hæð ef ekki hærra.

Maður á svo sem ekki von á að sofa mikið í nótt, hugurinn verður trúlega í einhverri skúffunni á skrifstofu ÍÆ milli þess sem hann sveimar yfir Kína og athugar hvort hann sjái ekki litla snúllu að leik. Því þegar við leggjumst til hvílu á kvöldin þá vaknar Hong okkar af nætursvefni sínum.

Það er furðulegt til þess að hugsa að á morgun eigum við eftir að sjá hvernig Hong lítur út, hingað til hefur hún verið óþekkt andlit og við búin að búa okkur til mörg andlit í huganum. Það að sjá loksins hvernig hún lítur út verður alveg indislegt, að geta hér eftir verið með mynd af henni í öllum herbergjum og öllum vösum og kíkt á hana allan daginn. Vááa, hreint út sagt indisleg tilfinning, svo ekki sé meira sagt.

Eins og þið sjáið þá er hugurinn á fullu og margar vangaveltur og tilhlökkunin gífurleg.

Á morgun mun ég trúlega skrifa hér inn lýsingu á litlu stelpunni okkar. Ég veit ekki hvernig verður með að setja mynd inn á heimasíðuna, þar sem getur verið að reglur ÍÆ banni það. Það á eftir að koma í ljós á morgun.

Jæja, nú eru heldur betur komnar fréttir, ekki hægt að segja annað. Ég fékk mjög svo óvænt símtal í dag frá Guðrúni hjá ÍÆ og hélt í fyrstu að hún ætlaði að segja mér hvenær ferðafundur hefði verið ákveðinn. Leyfði mér reyndar að vona í sekúndu að búið væri að þýða allt og við mættum fara að ná í gögnin en vissi að það var mjög svo ólíklegt.

Við fengum sem sagt að vita að dóttir okkar er fædd þann 27.10.2002 og heitir Yu Hong og eftir nafnið er Lu. Kínverjar skrifa eftirnafnið fyrst og tengist það barnaheimilinu á einhvern hátt. Hún heitir því upp á kínversku Lu Yu Hong. Nú er bara að vona að hún verði komin í fangið á okkur fyrir eins árs afmælið daginn sinn. Það verður mikil pressa að ná því svo mikið er víst.

En svona ykkur að segja þá er þetta alveg frábær tilfinning, að geta sagt nafnið á barninu sínu og vitað hvenær það er fætt. Nú er bara að halda sönsum fram á miðvikudag eða fimmtudag ef við fáum upplýsingarnar og myndir þá, Vona, vona. Annars verður það á föstudag. Eitt er víst að ég verð andlega fjarverandi næstu daga og trúlega næstu vikur, eða þar til við komumst út að ná í Hong okkar. Besti dagur ævi minnar hingað til er í dag, sá besti verður þegar ég held á henni Hong í fyrsta sinn.